Blog

Co w rzeczywistości oznacza dzielenie się wiedzą?
W tłumaczeniu na polski praktyczny oznacza to, że jeśli ktoś ma zadanie do wykonania i musi podjąć decyzję, małą czy dużą, a ktoś inny ma w tym temacie doświadczenie, to ten ktoś inny może pomóc, pod warunkiem, że ten pierwszy jest zainteresowany słuchaniem, a ten drugi ma ochotę podzielić się z nim swoją wiedzą.
I tylko tyle albo aż tyle. No bo jak zmusić kogoś, żeby powiedział co wie, jeśli nie ma na to ochoty? Jak zmusić kogoś do pytania o radę jeśli nie chce pytać?
To są problemy, które rozwiązuje się podczas wdrożenia Zarządzania Wiedzą.
Czytaj dalej…

Uwaga: To ważne5 lekcji, o których dobrze jest pamiętać przed rozpoczęciem wdrożenia, to wnioski z 20 lat pracy Knoco:

Lekcja 1: „Pytam” jest ważniejsze niż „Wiem”.
Popyt nakręca podaż. Odwrotnie – nie. Dostarczanie wiedzy, której nikt nie potrzebuje jest bez sensu (powszechny przykład gromadzenia wiedzy w bazach danych i oczekiwanie, że ludzie sami zaczną korzystać).  Ale jeśli ktoś potrzebuje wiedzy, to dostawcy wiedzy, którzy będą się chcieli nią dzielić, znajdą się. Czytaj dalej …

Część programów wdrożenia Zarządzania Wiedzą kończy się klęską, a raczej – nie kończy się sukcesem.
Analiza przyczyn niepowodzenia wdrożenia Zarządzania WiedząPrzyczyny są zawsze indywidualne i wynikające ze specyfiki organizacji, ale można zdefiniować kilka czynników, które z dużą dozą prawdopodobieństwa doprowadzą do porażki. Są to:

  • Zarządzanie Wiedzą nie było zgodne z celami biznesowymi organizacji.
  • Zarządzanie Wiedzą nie było prowadzone jako proces zmian.
  • Zarządzanie Wiedzą nie zostało włączone to rutynowych procesów i aktywności organizacyjnej.
  • Nie było skutecznego poparcia wyższego szczebla.
  • Została zaimplementowana tylko część rozwiązań Zarządzania Wiedzą, a nie cały system.
  • Zespół Zarządzania Wiedzą skupił się na własnych działaniach i nie zaangażował wszystkich interesariuszy.
  • Zespół Zarządzania Wiedzą nie składał się z odpowiednich ludzi, potrzebnych aby przeprowadzić zmianę.

Wdrożenie Zarządzania Wiedzą to zmiana kultury organizacyjnej. Organizacja wychodzi od stanu, w którym pracownik uważa, że:

  • moja wiedza to moja własność;
  • im więcej umiem tym jestem ważniejszy;
  • nie dzielę się swoją wiedzą, bo wiedza to władza;
  • nie będę pytał, bo jeszcze pomyślą, że nie umiem.

Stan docelowy, to punkt, w którym pracownik już wie, że:

  • wiedza jest wspólną własnością, a nie własnością jednostki;
  • wiedzą dzielę się z innymi, a oni dzielą się swoją wiedzą ze mną; wtedy mam większy potencjał;
  • nie warto chronić swojej wiedzy, bo więcej tracę, niż zyskuję;
  • pytanie jest pierwszym krokiem do rozwoju;
  • dzielenie się wiedzą jest częścią normalnej pracy

Zadaniem Zarządzania Wiedzą jest dostarczenie odpowiedniej wiedzy odpowiednim ludziom, w odpowiednim czasie, tak, aby mogli podjąć lepsze decyzje i lepiej wykonać swoją pracę. Sposób transferu wiedzy to Proces, czyli zdefiniowany sposób postępowania, wymagany w danej firmie.
Procesy Zarządzania Wiedzą odpowiadają na pytanie JAK.

  • JAK przechwycić wiedzę w trakcie działań operacyjnych, w trakcie lub po projekcie?
  • JAK zidentyfikować kluczową wiedzę?
  • JAK wprowadzić wiedzę do projektu?
  • JAK dostarczyć wiedzę tam, gdzie jest potrzebna?

Procesy Zarządzania WiedząJaki Proces będzie najlepszy w danej sytuacji zależy od rodzaju wiedzy (czy to wiedza Tacit czy Explicit), od tego, kto jest źródłem wiedzy i od tego, kto jest jej odbiorcą. Zarówno źródłem, jak i odbiorcą może być jeden zespół albo wiele zespołów.

Jaki więc proces będzie najlepszy w danej sytuacji? A to zależy od kogo, do kogo i jaka wiedza.